>'< I'm VoLsaMaTe >'<

ดีงับ แฮ่ๆ ^-^
หายไปนานเลย
ขอโทษนะคร้าบ...แหะๆ

วันเวลาช่างผ่านไปเร็วจริงจริ๊งเลย
เผลอแปบเดียวก็จบเทอมที่ 1 ของม.3 แล้วล่ะ
ช่วงนี้ก็ปิดเทอมแล้ว 
เพื่อนๆต่างก็หายหน้าหายตาหายหัวกันไปหมด

ตัวอย่างเช่น

-----
---
-

ที่รักวิว...TK...บินไปกรุงเทพตั้งแต่วันสอบเสร็จวันสุดท้าย
วิวนะเสียใจมากๆ เลย ฮึกๆ
ก่อนไปเค้าบอกกับวิวว่า...
"โกวิว เราไปเรียนพิเศษที่กรุงเทพนะ ประมาณปลายเดือนถึงจะกลับมา
โกวิวอย่าคิดถึงเรานะ เพราะเราจะหาคนที่ดีกว่าโกวิวมาเป็นแฟนให้ได้"
...ฟังแล้ว...แทบจะร้องไห้เป็นน้ำที่ไหลจากฝักบัวเลย โฮก~

ความลับของที่รักวิวคนนี้คือ...(เรายังไม่ได้เป็นอะไรกัน วิวเพ้อคนเดียวอ่ะ -_-)
มีคนมาบอกว่าชอบถึง 2 คนด้วยกัน
คนแรกเป็นญาติผู้หล่อเหลาเอาการ (แต่วิวว่าสำอางนิดๆ)
ซึ่งตั้งแต่แรกพบสบตากัน ปิ๊งๆ วิวก็มองออกทันทีว่า
"อินี่ต้องชอบ....แหงม"
และมันก็จริงอย่างที่คิด

พอวิวถาม TK ว่าคิดว่ายังไงที่ญาติตัวเองมาชอบ เค้าก็บอกว่า
"มันรู้สึกแปลกๆ ง่ะ ตอนนี้มองหน้ากันไม่ติดเลยอ่ะ"
แต่วิวว่านะ...TK ต้องแอบมีใจให้แน่ๆ จากสายตามันดูออก +-+

คนที่บอกชอบที่รักวิวคนที่สองไม่ใช่ใครที่ไหน
วิวคนนี้นี่เอง...แทนแท้นแท๊น
ช่วงนี้ก็โทรหากันทุกคืน คิกๆๆๆ คิดแล้วมีความสุข (ข้างเดียว)
เวลาคุยกันฟังจากน้ำเสียงแล้ว ดูเค้าเบื่อๆ วิวอ่ะ
แหงล่ะ...ชอบญาติตัวเองก็บอกมาสิ (ชั้นจะได้ไปชอบคนอื่นต่อ กร๊ากกก)

-----
---
-

คนเท่สองที่กำลังจะโบกมือลาบับบายวิวนั่นคือ...อีฮุ่ย...
วันที่ 7 ต.ค. นี้อิฮุ่ยและชาวคณะกำลังจะบินลัดฟ้าไปแบ๊งค่อก
เพื่อ...ไปเรียนพิเศษ...เหมือนอย่างที่รักวิว
มันทำให้วิวเซ็งมากมาย
ทำไม...ทำไม...ทำไมต้องเห็นที่รักเพื่อนดีกว่าเพื่อนตัวเองล่ะ ฮึกๆ 
(อีฮุ่ยมาเห็น มันต้องมายกสปาตาร์มาทุบกบาลอันสวยงามของวิวเป็นแน่แท้)

วันก่อนที่ได้คุยกันนั้นมันสั่งเสียว่า
"แก ถ้าชั้นได้พบรักแท้ที่นั่นกะที่รักแกนะ ชั้นจะชวนแกมางานแต่งคนแรกเลย"
เพื่อนชั้น...นิสัยดีจริงๆ -+-

และวิวก็ได้สั่งเสียมันกลับไปว่า
"เออๆ คนนั้นชั้นยกให้แก ถ้าแกอยากได้ - -+ แต่อย่าลืมของฝากเป็นช๊อกโกแลตนะ + +"

และมันก็ส่งท้ายอย่างน่ารักลับมาว่า
"เออใช่ชั้นอยากได้ แต่ชั้นไม่ซื้อให้แกนะ"
อ้าวอินี่...เห็นที่รักเพื่อนดีกว่าเพื่อนตัวเอง - -+
บั๊บนี้ต้องด่าเป็นภาษาอารบิกให้หนำใจ อ๊ากกก อยากพ่นไฟ!

-----
---
-

แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะมีแค่คนที่บ๊ายบายวิวเท่านั้น
แต่ก็มีคนที่มาหาวิว (มั๊ง) ด้วยเหมือนกัน

-----
---
-

คนแรก...นู๋แป๋ง...วันนี้ไปเจอตัวจริงมาด้วยแหละ โฮะๆ อยากโม้

ก่อนจะเจอนั้น ซายด์ผู้ไม่ค่อยสาไรในเรื่องความรักของห้อง ได้มาบอกกับวิวว่า
"เมื่อวานเราไปเจอแป๋งมาด้วยแหละ หน้าใสม๊ากมาก เห็นแล้วอยากได้มาเป็นแฟน ^0^"
- -+  เพื่อนชั้นแต่ละคน เฮ้อ

เท่าที่ได้ฟังมา มันก็เลยไปกระตุกต่อมอยากรู้อยากเห็นเข้า 
เพราะได้ยินแต่เสียงมานาน อยากเห้นตัวเป็นๆสักที

และเนื่อจากวิวถือคติประจำใจที่ว่า...

เรานะไม่อยากรู้อะไรหรอก แต่อยากเห็นมากกว่า 

วันนี้ก็เลยไปเดินผ่านหน้าร้านทองให้มันรู้แล้วรู้แรดไปเลย
(ร้านทองนั้นมันคือบ้านแป๋ง)
แล้วสิ่งที่เจอกลับไม่เป็นอย่างที่คิด...

...ชายหนุ่มรูปงามผู้ใส่เสื้อบอลสีดำผู้หนึ่งกำลังชายสายตาอันน้อยนิดมาทาง
วิวผู้ที่แสนจะน่ารัก ลักษณะท่าทางมันบ่งบอกได้ชัดเจอเลยว่าเขาคือ...แป๋ง!...

กี๊สๆๆๆ >0<! แป๋งตัวเป็นๆเจ้าค่าเพ่น้อง แป๋งๆๆๆ ป๋องแป๋งๆๆๆ (เพ้อละเมิง)

หันไปสบกับใบหน้าของเพื่อนนั้นก็คิดได้ว่า...ไม่เห็นจะใสขึ้นเลย

ทรายโกหก มันตอแหลมช้าน~! -+-

มันมองไงว่าหน้าใสขึ้น สงสัยหลงรูปโฉมของเพื่อนตัวเองเป็นแน่แท้ โฮะๆ คิดแล้วมีความสุข กร๊าก

-----
---
-

คนที่ 2 ที่จะกลับมา...เจ๊ปีโป้น่ะเอง เฮ้ยไม่ใช่ พี่ปอตะหาก
กำลังจะกลับมาในวันที่ 7 นี่ละ 
(สงสัยจริงๆ ทำไมต้องวันที่ 7 ฮุ่ยบินไปวันที่ 7 ที่รักเรียนวันที่ 7 อยากซื้อหวยก็ไม่บอก 777)
ถ้ากลับมานะ...วิวจะขอให้ปี๊ทำอย่างนึงให้นั่นคือ...

ดูไพ่ยิปซี

วิวติดใจกับไพ่ของปี๊จริงๆนะ โฮะๆๆ คิดแล้วมีความสุข คุๆ

(ที่จริงอาจมีอีกคนที่อาจได้กลับมา คนๆนั้นคือ...ใครหว่า O_o? แป่ว)

-----
---
-

ความจริงๆ ปิดเทอมมันก็ดีอย่างนะ ได้พักผ่อนให้เต็มที่ไปเลย
55+ คิดแล้วฝันสะดุดเพราะจุดด่างดำ (มั่วล่ะ)
ช่วงปิดเทอมนี้วิวต้องฟิตทั้งร่างกายและสติปัญญาเลยล่ะ

ฟิตร่างกายเพื่อ...เป็นนศท.
ส่วนฟิตสติปัญญาเพื่อ...สอบพสวท. (ชอบมั่วกะวพรส.อยู่เรื่อย)
เพราะม.4 วิวจะไม่เรียนที่อำมาตย์ๆล่ะ เบื่อ! 
เบื่อสภาพบางอย่างในอำมาตย์อ่ะ 
อยากเปลี่ยนที่มั๊ง

ตอนแรกกะว่าลองไปอยู่ชายล้วนบ้าง...ที่ไหนได้ผุ้ใหญ่ไม่อนุผูก
เลยต้องไปญ.ว.ให้ได้ เหอะๆๆๆ

คอยดูเถอะอย่าตามชั้นไปเรียนที่เดียวกันละกันไอ้ TK

-----
---
-

อยู่ ม.3 วิวได้ลองทำอะไรใหม่ๆตั้งหลายอย่าง

เช่น

เป็นดีเจ (หรือพีเจ) ที่คลื่น 104
ไปเชิญธงชาติตอนเข้าแถวตอนเช้า
เชียร์กีฬาอย่างบ้าระห่ำ
ไปเป็นเด็กเสิร์ฟในงานบาส
ทำวิดิโอห้องได้
ตกแต่งภาพเป็น
เป็นสตาฟฟ์ของงานละครเวที โลกร้อน
แสดงละครโดยรับบทผีบ้า -+- บ้าๆจริงนะ (ผี+อีบ้า)
ถือพานห้อง
นำสอบท่องพระพุทธ (สั่นดิกๆๆๆๆๆๆ)
เดินขบวนรณรงค์เนื่องในวันลดภัยพิบัติโลก
...และอีกมากมายที่นึกไม่ออก

ประสบการณ์ชีวิตนี่นะ คิกๆ อิจฉาป่าว

-----
---
-

สัปดาห์ก่อนวิวเพิ่งรู้ถึงการได้เปรียบเวลาพูดได้หลายภาษา

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่วิวรอรถประจำทางอยู่
ยายแก่ๆ คนนึงหันมาทางแล้วพูดด้วยสำเนียงภาษาใต้
วิวเลยหันไปแหลงกับยายคนนั้นเป็นภาษาใต้เช่นกัน
ยายอยากกลับบ้านแต่ขี้เกียจเดิน มันเมื่อย
เลยอยากให้วิวช่วยเรียกมอไซต์รับจ้างให้นอย
ขณะที่กำลังชะเง้อมองหาสอดส่ายสายตาไปมาอยู่นั้น 
ก็มีฝรั่งเดินมาแล้วถามทางไปไนท์ มาร์เก็ต (ยังไม่ค่ำเลยไปไนท์ มาร์เก็ตแหละ)
ตอนแรกก็ไม่รู้หรอกนะว่าไนท์ มาร์เก็ตนี่มันที่ไหน
ถ้าฝรั่ง 2 คนนั้นไม่ชี้ไปที่แผนที่แล้วถามน่ะ
ไอ้เราความรู้ประกิตก็แค่งูๆปลาๆเอง
แต่ก็พอถูไถบอกทางไปได้
แกมม่งแกรมม่าลืมสิ้น โอยสถานการณ์จริงทีไรสั่นทุกที
เสร็จแล้วหันมาทางยายพร้อมกับสอดสายตาต่อ
นั่นรถมาแล้ว เรียกๆๆๆ
ส่งยายขึ้นรถมอไซต์รับจ้างจนได้
ยายบอกว่าจะไปริมชล วิวก็อืม (ไอ้ริมชลมันอยุ่ที่ไหนเนี่ย)
รีบไปละหมาด ยายถือศีลอดน่ะ เหอะๆ
ตอนยายหันมาขอบคุณวิวก็อีหรอบเดิมพูดเป็นอยุ่คำเดียว "ไม่เป็นไรครับ"
แล้วไม่เป้นไร ภาษาปะกิตมันคำว่าไรเหรอ you're welcome ป่ะ เหอะๆ

-----
---
-

จำได้ไหมเมื่อเกือบสองปีที่แล้วที่วิวบอกทางให้ชาวญี่ปุ่นอ่ะ
ทั้งปะกิตทั้งเจแปนมั่วหมด
 วิวพูดไทย+ปะกิต
เขาพูดปะกิต+เจแปน
เราต้องหัดพูดให้ได้เยอะๆ คิกๆๆๆ >0<~!
(ว่าแต่สมองจะสับสนอะเปล่าเนี่ย ฮ้อ)

-----
---
-

มะรุทำไม เขียนไดทีไรนานทุกที
เอาล่ะ ไว้พบกันใหม่เมื่อวิวอยากเขียน
สุดท้ายอยากบอกนะครับว่า วิวมองคนที่อยู่หน้ากระจกว่าน่ารักที่สุดเสมอ
บับบาย ~! (ฮ่วย จบ!)

ดีจร้า~!!!  (คำพูดแสนเชย - -)

ตั้งแต่ปิดอาสาฬหบูชา กะ เข้าพรรษา ผ่านไป
ชีวิตนี้ก็มีแต่เรื่องวุ่นวายเข้ามา ไม่หยุดหย่อน...
ดังเช่นสัปดาห์ก่อนที่จะปิดไป 4 วันนั้น
วิวก็เป็นคนดี (เสมอ) เกิดอารมณ์อยากจะเก็บบันทึกความทรงจำฮามๆ ไว้จั๊กหนอย
ก็เลยทำรูปรวมเด็กผู้ชายในห้องขึ้น (มันก็แค่อยากทำเฉยๆ)
เพราะในห้องมีเด็กผู้ชายเพียงแค่ ... 16 คนเอง (ห้องกรู -*- ยังกะม.ปลาย)
ตอนแรกก็มี 18 อยู่ดีๆ แต่ทั้งสองคนนั้น...

คนหนึ่ง...นู๋แป๋ง...ไปได้ดิบได้ดีที่สวนกุหลาบชายล้วน 
เฮ้อ กลับลงมาคราวก่อน วิวเลยถ่ายรูป โช๊ะเด๊ะ! ไปครั้งหนึ่ง ปรากฎว่ารูปนั้นฮามมั่กๆ ><~!!
วิวก็คิดจะไปเรียนที่เดียวกะนู๋แป๋งนะ แต่...เฮ้อ~

อีกคน...อิดิน...มันไปอยู่ที่ขอนแก่น เรียนที่ไหนวิวก็ไม่รู้ เง้อ~!!
เจอกันคราวก่อน...แม่เจ้า~!! ตาตุ่มจะระเบิด (มันร้ายแรงเหรอนั่น - -)
มันเปลี๊ยนไป๋มากๆ...ไประเบิดหูมา ใส่แว่นอันเท่าบ้าน ใส่หมวกลายตารางหมากรุก
อีนี่จา...เห็นเช่นนั้น ก็โช๊ะเด๊ะ~!! ไปอิกคนเน้ ><

ถึงแม้เราจะห่างกันไกล...แต่เรายังคิดถึงทั้งสองคนอยู่นะเง้อ...~
ลงมาเยี่ยมบ่อยๆ ล่ะ คิดถึงพวกแกว่ะ...

พอได้รูปมาครบก็จัดการเปิดโฟโต้ช๊อปขึ้นมา ตัดภาพ เปิดรูป...ก็จิ๊กมาบลาๆๆๆๆ
สุดท้ายปิดด้วยขอบฟุ้ง

ฮามแต๊ๆ...กรั่กๆ ><~!!

(มีปัญญาเพียงแค่นั้น -*-)

ได้ภาพเรียบร้อยก็จัดการเอาไปลงในกระทู้ห้อง
ลงเสร็จปุ๊บ...รอสักสัปดาห์ฟีดแบคเริ่มมา

ฟีดแบคแรก...มีคนโพสต์รูปซ้ำ TT แต่นั่นยังไม่สะใจพอ
ฟีดแบคที่สอง...อีนี่จา มีอีเด้กดีที่ไหนไม่รู้ เกิดประดับใบหน้าฮามๆ ของนู๋แป๋งเข้า
เลยจัดการเซฟรูปฮามๆนั้น ลงในคอมพ์ห้องอีเลินนิ่ง

พอวิวรู้ปุ๊บ...เกิดอารมณ์อยากชกอีตัวที่มันโหลดจริงๆ (อย่าให้รู้นะเมิงว่าเปงใคร)
และต้องมาเสียใจทีหลังว่า...ต้องมีหลายคนแล้วแน่ๆ ที่แอบบันทึกภาพไว้ โฮกกก~!!! T^T

วันพุธหลังจากปิดไป 4 วัน
วิวเริ่มมีอารมณ์โกรธขึ้นมา...ก็วันศุกร์ก่อนที่จะปิดนะสิ
บอนนี่คุง(ครูล่ะ เปิดนามจริงบ่ได้ เดี๋ยวรู้ธาตุแท้ กร๊ากกก) กวางนี่ จิ๊บบี้ เม่น รองรี่ วิววี่ และเทเลทับบี้! (-*-)
ไปแด๊กส์...เอ๊ย...กิน หมูกระทะที่นาเตยกัน
ตอนกินนี่วิวก็ไม่ได้โกรธรายนะ แต่ที่โกรธคือหลังจากนั้นต่างหาก
ทั้ง 5 คนนั้นก็...

บอนนี่ : เสร็จจากนี่เดี๋ยวไปหาดยาวกันไหม
จิ๊บบี้ : ไปนะพี่บอน แต่จิ๊บไปเอารถก่อนนะ
เม่น : ครูบอนรู้ไหม เม่นอยากไปอ่ะ แม่เม่นอ่ะไม่สนหรอกว่าเม่นจะไปไหม
รองรี่ : เฮ้ยๆ ไปด้วย
กวางนี่ : กวางไปไม่ได้นะ เดี๋ยวแม่ด่า (พร้อมจวกเนื้อหมู้ที่สุกแล้วเข้าปาก งั่มๆ)
วิววี่ : ... (แดกส์ต่ออย่างสบายอารมณ์ ลัลล้า~)

คือว่าทั้ง 5 คนนั้นทำเหมือนกับว่าวิวไม่มีตัวตนอ่ะ วิวเลยเกิดอาการน้อยใจขึ้นมา
อยากจะโทรหาใครสักคนขึ้นมา
เลยหยิบมือถือบอนนี่มาโทรหา ฟลัฟฟี่ และก็คุยกันไปเรื่อยๆ พอคุยเสร็จก็ไปกินต่อ

มันก็บรรยากาศเดิมอีกแหละ เฮ้อ~ ก็ลุกไปหาไรกินอีกนิด
พอมาที่โต๊ะ...
บอนนี่ดั๊นจ่ายเงินไปแล้ว...- -
วิวก็รีบแดกส์ต่ออย่างรีบเร่งเร่งรีบ
ก่อนจะเดินไปขึ้นรถพร้อมกับฮัมเพลง AF ไปพลางๆ

ขากลับบ้านวิวนั่งท้ายรถอ่ะ
นั่งกับจิ๊บบี้ ต่างคนต่างฮัมเพลงกันไป
วิวน้อยใจอยู่อ่ะ เหมือนจิ๊บบี้จะรู้ แต่วิวไม่สนใจกร๊าก~ก

กลับถึงบ้านนอน สลบ~!!! กรรม

เปิดร.ร.มาวันพุธเลยไม่อยากมาอยู่ให้เค้าเห็นหน้า
แต่ก็แพ้ใจตัวเอง กรรม...

ช่วงนี้วิวก็เริ่มหนีรุ่นพี่สีฟ้าคนหนึ่ง ซึ่งเคยบอกวิวว่า "เปซน้องตลกอ่ะ"
ที่หนีไม่ใช่เพราะไรหรอก...แค่เขินเท่านั้นเอง (เหตุผลแกนะ ฮืม...)

วันพฤหัส เกิดเยี๊ยนอยากลงข้อมูลเด็กในห้องขึ้นมาตอนร.ร.เลิก
แต่บอนนี่ดั๊นพาเด็กม.2 มาทำมิดีมิร้ายขึ้นมาในห้องนั่น...

วิวอ่ะ ไม่อยากรู้นะว่าเค้าทำอะไรกัน แต่วิวอยากเห็นมากกว่าว่าทำอะไร ว้าว -.,-

แต่ตอนนั้นอ่ะ เซ็งเลย บอนนี่นิสัยไม่ดีอ่ะ 
พอวิวบอกจะกลับบ้าน บอนนี่ก็ผลักไสไล่ส่งเลย 
ทำวิวช้ำใจยิ่งนักที่เห็นเด็กผู้ชายหล่อๆ มากกว่าวิวที่น่ารักคนนี่
วิวเลยรีบจรลีจากมาแต่โดยดี แต่ไม่วายปิดประตูด้วยเสียงเกือบดัง (เบานั่นเอง)

(หมายเหตุ : มิดีมิร้ายที่ว่าน่ะ ไม่ใช่อะไรหรอกก็แค่ มาช่วยไรท์แผ่นวินโดว์เท่านั้นเอง แฮ่ๆ +-+)

วันศุกร์...เกิดอารมณ์เซ็งเส็งเคร็งขึ้นมา
เพราะว่ามันเบื่อมากๆ น่ะสิ เดินหาคนนู่นคนนู่นไม่อยู่ เดินหาคนนี่คนนนี่ไม่อยู่
ไปทางนี่ คนก็จ้องแกนเข้าไป เดินไปทางนี่คนก็จ้องก็เข้าป๊าย

ถามจริง...มีอะไรติดที่หน้ากรูฟร่ะ มองอยู่ได้ - -

เลยเล่นมิวสิคซะเลย 555+ สะใจ

ช่วงบ่ายจิ๊บบี้มาระบายทุกข์ให้วิวฟัง ซึ่งวิวกะลังเลียไอติมเนสเล่รสช๊อคชิพอยู่
สรุปใจความได้ว่า...จิ๊บบี้ไม่ได้ไปที่ห้องสารสนเทศ (ที่สุมหัวหลังเลิกเรียนของวิว+ห้องทำงานบอนนี่)
เพราะพี่แกดั๊น...ไปชวนเด็กม.2 ตั้งวงเล่นไพ่ในห้องสารฯ 
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น...ประเด็นคือ มีครูหนึ่งเข้ามาเห็น (ครูหนึ่งเป็นครูที่มีน้ำเสียงทรงพลังมั่กๆ)
แทนที่จิ๊บบี้จะเก็บไพ่...ดั๊นเล่นต่อ (- -)
ครูหนึ่งเลยออกปากว่า "ไม่ต้องมาห้องนี้อีก 1 ปี"
นั่นละหัวข้อที่มาปรับทุกข์

วิวอยากจะไปยืนต่อหน้าครูหนึ่งว่า...
"อาจารย์ช่วยไปบอกเพื่อนพี่กวางที่ชอบมาสุมหัวกันตอนเที่ยงๆ ทีได้ไหมครับว่า...
ช่วยไปให้ไกลๆ เพราะไม่เห็นจะเกี่ยวอะไรกะห้องนี้เลย"
วิวว่าครูหนึ่งเคยพูดแล้ว แต่พวกฮีและชีดั๊นทะลึ่งอยู่ต่อ
สักวันเหอะ...สักวัน...ฝันนั้นของวิวจะกลายเป็นจริง -.,-

ตกค่ำวันนั้น วิวก็ได้ไปดูแฮร์รี่กะม่ามี๊และน้องมี่ที่ฮอลิดี๊กันตอน 2 ทุ่ม
ไปถึงคนไม่เยอะอย่างที่คิดแหะ ดีจัง ^^~

แต่พอหนังเริ่มเท่านั้นแหละ

เสียงเอี๊ยดอาจของเก้าอี้ และถุงกรอบแกรบ และเจ๊าะแจ๊ะของชาวบ้านที่มาดูหนังก็ดังขึ้นพร้อมกัน
อยากถามจริงๆ...พวกเมิงมาดูหนังรึเปล่า *-*

และที่อยากตบจริงๆคือ...อีตัวที่นั่งด้านซ้ายวิว

แม่มอีห่า...เมิงไม่เคยอ่านแฮร์รี่เล่มห้ามาก่อนแล้วทำเสือกพูด
กรูอ่านมาก่อน กรูยังไม่พูดไรเลย อินี่นิ - - (เสียดายเห็นหน้าไม่ชัด เซ็งเป็ด)

ดูหนังไป กินป๊อปคอร์นไป ดูดสไปรท์ไป พร้อมวิจารณ์หนังในใจ

"ก็ว่าทำไมหนังสือที่เคยอ่านถึงออกข่าวว่า เค้าทุ่มทุนเยอะ ก็ดูพวกแก้วพวกกระจกที่ใช้สิ
แตกหักเปรี้ยงปร๊างกร๊างๆกันตลอด" 
ตอนแรกวิวคิดนะว่าทำไมแดนถึงตัดผมก้าวกระโดดจากภาคอื่นๆ
แต่พอดูๆไปก็ เข้าได้ดีนี่หว่า
 แต่ที่สร้างออกมาก็ตอนเนื้อหาในหนังสือออกไปเยอะเหมือนกัน
และเปลี่ยนไปมากด้วย
เลยดูแม่งๆ ไปนิดแต่ก็ทำได้ดีแหละ ถ้าเติมไปมากกว่านี้ก็ถ่ายทำนานกว่านี้แน่ๆ -.,-

กลับบ้านมาเหมือนคนตาย พอถึงห้องนอนก็หลับสลบทันที
(ฟันไม่ได้แปรงเลยอ่ะ พัดลมก็ไม่ได้เปิดอ่ะ แต่หลับยาว 4 ทุ่มกว่าเอง -*-)

วันนี้..วันเสาร์
ตื่นมาด้วยอาการขี้เกียจที่จะตื่น
พร้อมตื่นอย่างไม่เต็มตาขึ้นมาก็คิดไปต่างๆ นานา แต่พอคิดถึงเรื่องนึงขึ้นมาก็...
รีบควานหาโทรศัพท์มือถือ แล้วจิ้ม จึ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (กดเยอะมาก)
โทรไปหาคนนึงเพื่อบอกว่า...

เราชอบเธอนะ เราตัดใจจากเธอไม่ได้ (แหวะเลี่ยน ดีนะที่ตอนนั้นครึ่งหลับครึ่งตื่น - -)
ทำยังไงถึงจะตัดใจจากเธอได้

แต่คนคนนั้นก็ไม่ตอบอะไรมา

วิวเลยปิดท้ายด้วยประโยคเป็นตายว่า...

เป็นแฟนกะเราได้ไหม (อีหน้าด้าน -*-)

คำตอบที่ได้โคตรเบสิคเลย...เราขอเก็บไปคิดดูก่อนนะ
คิดดูสิโคตรเบสิคขนาดไหน -*-

 (แล้วเราจะรอวันนั้น ก่อนที่จะไม่มี)

พอคุยเสร็จก็ลุกขึ้นไปทำภารกิจประจำวัน
พอทำเสร็จก็ไปเที่ยวเส้งโห อโดมิค (ไปเปลี่ยนให้เค้าอีกอินี่)

ไปก็ไม่คิดว่าจะเจอเพื่อนเก่า
...นู๋เอ็ม...
ฮีไปอยู่กาญจนาภิเษก ที่กระบี่ล่ะ ไม่เคยได้เจอกันนาน 
ก็เลยคุยๆ ไปไม่กี่ประโยค วิวก็จรลีออกมา (ไม่อยากดูหนังสือแล้วอ่ะ)
ก่อนกลับก็บอกลากัน
ก่อนที่วิวจะมาเสียใจเพราะ...ไม่ได้ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ ก็เพื่อนกันนี่นา ^^~
(ขอเบอร์เค้าแล้วอ่ะ แต่ไม่มี T^T)

หลังจากนั้น ก็ไปร้านนายอินทร์ต่อไปดูหนังสืออีกนะแหละ
ไปดูนิยายพี่ปลานิดนึง และเตาะแตะๆ ไปเรื่อย 
ไปเจอกลุ่มคนคนนั้นในโทรศัพท์เข้า และคนในโทรศัพท์ด้วย
ในโทรศัพท์เอาแต่บอกเราให้ไปอาบน้ำ เหอะ งอนนะเนี่ย T^T~!!

วิวไม่อยากมองหน้าตรงๆ เดี๋ยวละลาย
กลัวความในโทรศัพท์แตกด้วย 
เราสัญญากันแล้วว่าจะไม่เล่าให้ใครฟัง แต่วิวกลัว...

หลังจากดูหนังสือของพี่หนูดี วนิสา เรซแล้ว (ไม่มีเงินซื้อ -*-)
ก็ไป Esso ต่อ ไปหาของกิน
แต่ไปเจอกะพี่อ๋อก็เลยคุยกันนิดหน่อยก่อนวิวจะกลับบ้านมา
โดยมีช็อคบอล 3 ลูกอยู่ในกระเป๋าเพราะซื้อจากดัลกิ้น โดนัท

กลับถึงบ้านเปิดคอมพ์ สร้างบ้านให้นังโอ๋นิดนึงก่อนไปกินน้ำปั่น
ชวนกันไป 5 คน วิว ปัท โอ๋ เอ๋ ปิ๊ก
ตอนกินข้าวต้มมัดครูยุ้ยเดินมา ตกใจแทบกลืนข้าวต้มมัดเข้าไปทั้งหมด
ก็เลยบอกความจริงครูยุ้ยไป
ครูเขาก็ไม่ว่าไร 

หลังจากกินเสร็จ ไปเล่นวอลเล่ย์กันต่อ
เล่นเอาข้อมือเจ็บไปเลย ตอนนี้ยังบวมอยู่เลย ฮือๆ (เค้าบอบบางนะ T^T~!!)
ตอนยังเล่นอยู่นั่นเด็กดีมารวมกัน 8 คน
เล่นกันหนุกหนาน
โดยเฉพาะนังอ๋อมและอิโอ๋ที่เอามือถือเด็กน่ารักไป ถ่ายรูปกันอย่างเดียว
เซ็งนะเนี่ย -*-

เล่นจนค่ำก็กลับบ้านมาอาบน้ำ กินข้าว เปิดคอมพ์ เขียนได ดูเอเอฟ 
ตอนนี้กะลังดูเอเอฟดูเน้ เขียนนานและ
จบสั้นๆล่ะ บายนะงับ ^^~!!

ปล.
ฝากถึงญาติคนสวย 2 คน เจ๊ปอและพี่ผึ้ง
ทุกคนเยี่ยมมากเลย ถ้ามีโอกาสอยากไปอยู่ที่ใกล้ๆ จัง
ถ้ามีโอกาสอยากไปหา ถ้ากลับมาอยากคุยด้วย
มาเยี่ยมกันบ่อยๆนะ

คิดถึงเพื่อนทุกคนนะ มีเจอกันเร็วๆล่ะ คิดถึง ><~!!

(เขียนเสร็จตอนมิวสิคร้องจบพอดี T^T~!!) 

เจอกันอีกแล้วนะงับ
สำหรับวันนี้ก็ได้ฤกษ์เปิดขวด...เอิ๊ก...ไม่ใช่สิ...ฤกษ์เขียนสเปซต่างหาก
นี่ต้องมาเขียนในเด็กดีล่ะ มันเร็วดี เขียนในสเปซมันอืดค๊อดส์ๆ
เลยมาเขียนในนี้ดีกว่า ง่ายดี
 
-
--
---

เดือนที่แล้ว...งานตรึมเลยงับ ตั้งแต่ 1-30
คือ...เขากะไว้แล้วอ่ะว่าไม่อยากให้เด็กพักผ่อน
เริ่มสัปดาห์แรกด้วยการจัดพานไหว้ครู
ตอนที่จัดนั้นเพื่อนมันก็จัดไป ส่วนวิวนั้นไซร้...แหกปากร้องเพลง

โอ้ทะเลแสนงาม ฟ้าสีดำสดซ้าย~ยสดใส
มองเห็นเรือใบ ลอยอยู่ในทะเล
หาดทรายงามเห็นปู (ฆ่ามันๆ)
ดูซิดูหมู่ปลา (ฆ่ามัน)
กุ้งหอยนานา (ฆ่ามันๆ)
ตายเกลื่อนกลาดในทะเลๆ

หากเราเดินเที่ยวไป เราเดินเที่ยวไปๆ
ชมหาดทรายทะเล
เราแสนฮาเฮ เอ้วๆๆๆ เราแสนฮาเฮ เอ้วๆๆๆ
เที่ยวทะเลสุขใจๆ

เมื่อพระจันทร์ตกดิน พระจันทร์ตกดินๆ
เห็นจรวดผ่านไป ผ่านป๊าย~ยผ่านไป
เราแช่งทันใด บ้านบึ้มส์ๆ
เราแช่งทันใด บ้านบึ้มส์ๆ
สุขใจจริงๆ สุขใจจริงๆ

หมายเหตุ - คำสีขาวหมายถึงการแต่งคำร้องขึ้นมาใหม่
ส่วนสีส้มนั้นไซร้...รุ่นพี่ม.6 สีฟ้าเปลียนกันเอง -*-
(ซาดิสก์พอๆกันเลน แต่เรามากกว่านี้หว่า -*-)

ตอนแรกก็ร้องแรกแหกกระเช้อเหมือนคนไม่มีอะไรทำ (ก็ไม่มีจริงๆนี่หว่า)
สักพักเด็กดีในห้องก็เริ่มด้วย
ไปๆมาๆ คือมีคนทำพานไปกี่คนเอง -*- แป่ว

ยิ่งคนเยอะยิ่งมันส์ อีเด็กห้องคิงห้องข้างเริ่มกราดึ๊บๆ เข้ามาดูทีละนิดๆ
(มันมาดูไรฟระ คนบ้าร้องเพลงเชียร์กีฬาสีเหรอ O_o?)
พอได้จังหวะมันส์...อีกิ่งขัดลาภก็ร้องขึ้น

"โกวิวไปซ้อมถือพานไป"

พอคนดีจรลีออกมาเท่านั้นแหละ ห้องเงียบเชียบเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นในห้องนี้ -*-
ขอถาม...ใครผิดในเหตุการณ์นี้ -*-

(ใครอยากดูพานของห้องของคนดีล่ะก็ วันหลังค่อยลงละกันเนอะ ขี้เกียจ)

วันนั้นกว่าจะทำพานเสร็จก็ร่วมหกโมงกว่า
อ้อ..มีเหตุการณ์หนีหัวซุกหัวซุนด้วย
คือไม่รู้เป็นมายังไง มีคนมาพ่นสารกำจัดยุงที่ร.ร.
พอคนดีเห็นเหตุการณ์จึงแหกปากไปบอกคนทำพานว่า "เค้าฉีดยุง"
เท่านั้นล่ะ...ทุกคนรีบหอบสมบัติลงมาจากชั้น 3 ของอาคาร 5 อย่างไม่คิดชีวิต
(ถ้าเกิดมันคิดชีวิตมันคงได้ตายกะสารพ่นนั่นแน่ๆ)

ตกเย็นวิวก็เป็นคนดีมีหน้าที่ต้องซ้อมหรีด (คุๆ) ด้วยความเป็นคนดี
ทุกครึ่งชม.วิวจะวิ่งจากห้องพระพุทธม.ปลาย ไปยังบริเวณสนามหญ้าซึ่งอยู่หลังร.ร.
เล่นเอาเหนื่อยค๊อดส์ๆๆ

สรุปวันนั้นได้นั่งดูพี่เหมยจัดพานด้วย
โอ้ว...O0O!!! มันช่างฮามอะไรเยี่ยงเน้
พอเสร็จ อ.(ไรหว่า) ก็มาบอกว่าควรฉีดฉลามเพื่อดอกไม้จะได้อยู่ได้นาน
ก็ไปซื้อมา...ฉีดแต๊ดเดียว แล้วที่เหลืออีกบานล่ะ
ถ้าจำไม่ผิด พี่นกก็โซ้ยไปจนหมดขวดฉลามบุก คนสู้ชีวิตนั้นเลย
O0O!!! เห็นแล้วสยอง...
(วันหลังค่อยเอารูปพี่นกมาลง)

-
--
---

สัปดาห์ต่อมา เหตุการณ์เริ่มเลวร้ายเมื่อ...ร.ร.มีการแข่งขันบาส
เอ๊ะ...เขียนไปแล้วนี่หว่า...

-
--
---

สัปดาห์ที่ 3

คนดีก็ไปเชียร์การแข่งบาสรอบรองชิงชนะเลิศ
สุราษฎร์ธานี กะ เทพมิตร

คนดีเชียร์สุราษฎร์ล่ะ เอ๊ะ...มันมาจากสุราษฎร์ทั้งคู่นี่หว่า
เออๆๆๆ เข้าใจละกันว่าใครเป็นใคร

เชียร์ไปเชียร์มา คนดีรู้สึกว่าตัวเองจะทำตัวเป็นโค้ชซะเอง
"กันเบอร์ 10 เทพมิตรสิ มันชู้ตแม่นอ่ะ พ่อไม่ปลื้ม"
แถวที่วิวเชียร์อยู่เพื่อนร่วมห้องส่วนใหญ่เชียร์สุราษฎร์นะ
แต่มีบางคนอย่างอีก้อยกะอีโจเชียร์เทพมิตร
มันเลยโดนคนดีฟาดหัวไปคนละหลายคน เรียกว่างานนี้มีการเจ็บตัวเกิดขึ้นล่ะ

บรรยากาศการแข่งน่ะเหรอ...

วิว : สุราษฎร์สู้ๆ ^0^
ก้อย โจ : เทพมิตรสู้ๆ ^O^~!! 
ป้าบๆ!
ก้อย โจ : T^T

หลังจากเหตุการณ์นั้นอีก้อยก็มาเล่าว่า
ตอนที่คนดีบอกว่ากันเบอร์ 10 เทพมิตรอ่ะ นู๋เจี๊ยบ (เบอร์ 10 ตัวนั้นนั่นแหละ)
หันมาทำสายตา *-*+++ (ชิ้งๆๆๆๆๆ) ใส่
พออีก้อยร้องเทพมิตรสู้ๆ เท่านั้นล่ะ นู๋เจี๊ยบ ^ ^~ แล้วผงกหัวทีนึง
(จะให้มันพูดออกมาได้ไง มันแข่งอยู่นิ่)
อีก้อยก็เขินแต่ไม่มากมายเพราะมันชอบนู๋เหนียวมากกว่า เบอร์ 7 กางเกง 14
มันบอกหล่อ แต่คนดีบอกงั้นๆ แหละ เทียบชีวอนไม่ติดหรอก กรั่กๆ

แปลกนะ...นู๋เจี๊ยบมันก็ม. 3 ไซมันสูงพรรค์นั้นหา! 180 อัพแล้ว
นู๋เหนียวก็ม.2 ก็ 180 อัพเช่นกัน
พอคนดีลองไปวัดส่วนสูง...
170 กว่าๆ TT ไซกรูเตี้ยแบบนี้ โฮก~ก

หลังจากเหตุการณ์ในวันที่เชียร์วันนั้นคนดีแล้วรู้สึกไม่ดีกะเหตุการณ์ที่ทำลงไป
เลยอยากขอโทษนู๋เจี๊ยบที่พูดแบบนั้นออกไป (บอกแล้วว่าเป็นคนดี)
เลยคิดว่าวันพิธีปิดจะขอโทษ แต่...นู๋เจี๊ยบกลับสุราษฎร์ไปแล้ว โฮก~ก

แต่ไม่เป็นไร...คนดีบอกกะนู๋ไทน์ให้ไปบอกแทนแล้ว (นู๋ไทน์หน้าเหมือนนู๋แป๋งมั่กๆ)
รูปนู๋แป๋งอยู่ที่อัลบั้มไปดูได้ หน้านู๋ไทน์ราวๆนั้นล่ะ -*-
ไม่รู้ว่านู๋ไทน์จะบอกยังหว่า...

ถ้ายังไม่บอกก็ดี...ถ้ายังพอจะมีโอกาส
เราก็จะไปยืนหน้าเค้า..แล้วบอกว่าขอโทษ 555+ คนดีชะมัดเรา เฮ้อ -*-

-
--
---

วันเสาร์หลังจบงานบาส วิวก็ไปอบรมที่รร.บุญสยาม
ไปงานสภาเด็กอะไรนี่แหละ
ก็หนุกดี เจอพี่ที่เป็นดีเจคลื่น 107 ด้วย
เลยคุยกันถูกคอ

งานวันนั้นก็ไม่มีไรมากก็หนุกหนานดี
แค่ทำกิจกรรมกะเขียนโครงการ ส่วนใหญ่พี่กิ๊ฟจะเป็นคนทำล่ะ
วิวก็แสดงความคิดเห็น เป็นคนดีอีกแล้วเรา กรั่กๆ

-
--
---

กีฬาสีวันแรก

ตื่นตี 4 กว่าเดินไปบ้านพี่เหมย ไปถึงร.ร. ตี 5 กว่า
ไปแต่งหน้าแต่งตัวแล้วเดินเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้า
...ตู้เย็น...
เชือกที่รั้งมันทำให้เจ็บไหล่มาก และก็เดินไม่สะดวกด้วย
ตัวเลยเอนไปเอนมา ดูตลกชิหาย กรั่กๆ
(ไม่มีภาพบรรยากาศนะก๊ะ ฮิ้วๆ)

พอถึงบริเวณในสนามในร.ร.
รอพิธีเปิดต่างๆ นานา ก็หลบเข้าไปอยู่ในตู้เย็นนั่นแหละ
...อืม...เพิ่งรู้ว่าตัวเราใหญ่เกินไปสำหรับตู้เย็นใบนี้...กรรม

พอพิธีเปิดเสร็จ คนดีก็ไปเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อสีทับด้วยเสื้อห้อง
(มีแต่ภาพคนอื่นอ่ะ เอี...มีภาพนี่หว่า)
แล้วก็แล๊นแต๊ไปเรื่อยเปื่อย ตกเย็นซ้อมหรีด

-
--
---

กีฬาสีวันที่ 2 ใส่ชุดเดิม
เดินไปทั่วร.ร. ไปเชียร์นู่นนี่...
นี่แหละ...ข้อดีของอำมาตย์กีฬาสีอีกแต่งตัวมาพรรค์ปรือก็ได้ อาจารย์ไม่ด่า ผมด้วยจะติดกิ๊บริบบิ้น
ผูกจุก ถักเปียได้หมด ไม่มีการด่านะจ๊ะ ง่ายๆ คือ อิสระขอเพียงแต่ยูต้องอยู่ในร.ร.เท่านั้น

ก็เชียร์ไปเรื่อยเปื่อย หนุกหนานอ่ะ ชุดร้อนอ่ะ ก็เล่นทับซะขนาดนั้น
ยิ่งก่อนฝนตกนะ ร้อนมาก เฮ้อ วันนั้นตอนบ่ายก็เลยหยุดพักเล้กน้อยก่อนตกเย็นซ้อมหรีดเหมือนเดิม

-
--
---

วันที่ 3 เปลี่ยนเป็นเสื้อพละทับเสื้อห้องแทน
ก็เหมือนเดิมเชียร์ไปเรื่อยเปื่อย
ยิ่งเชียร์ยิ่งมันส์ ยิ่งมันส์ยิ่งเชียร์ สรุปว่าถ้าอยากมันส์ก็ควรเชียร์ -*-
ปีนี้น้อง ม.1 มาแรงอ่ะ ทำหน้าที่แทนพี่ๆได้เลย
ปีนี้ก็เลยหนุกหนานกันไป
และที่น่าเศร้าก็คือ...คนดีโดนอาจารย์ใช้ให้ไปสอบวิทย์ สอวน.อ่ะ เซ็งเลย โฮก~ก

ตกบ่ายไปซ้อมหรีดอ่ะ ใกล้แข่งแล้ว
ซ้อมได้สักพักก็นอน แบบว่ามันเหนื่อย
นอนไป 2 ชม. แล้วไปเชียร์กีฬาต่อ

อ้อ...ค่ำวันนั้นพ่อพี่โดมมาส่ง
โดนพี่ๆ ยึดตัวซ้อมต่อ ค่ำเลยเรา แย่จัง...

-
--
---

วันที่ 4 เสื้อสีทับด้วยเสื้อห้อง
วันนี้เชียร์กีฬาเฉพาะช่วงเช้า ช่วงบ่ายจัดอัฒจรรย์
ก็หนุกหนานกันไปตามประสา

เชียร์ก็มันส์จัดอัฒจรรย์ก็เยี่ยม
สรุปวันนั้นกลับบ้านประมาณ 4 ทุ่ม

(ภาพอัฒจรรย์ค่อยเอามาลง)

ก็วันนั้นเล่นซ้อมดึก ไปซ้อมที่บ้านพี่บัว
แม่พี่บัวเป็นเจ้าของร้านนายอินทร์ที่กระบี่อ่ะ
บ้านพี่บัวสวยมากๆ อยากโม้...คุคุคุ

...ไม่มีรูปนะจ้ะ...

-
--
---

วันที่ 5 มาตี 5 กว่า
มาซ้อมและก็เตรียมตัวเต้น
ไม่ตื่นเต้นเลย
สรุปว่าวันนั้นเต้นไม่ค่อยดีเท่าไร
เลยไม่ได้ที่หนึ่ง...แต่ได้ที่เท่าไรไม่รู้ อาจารย์ไม่ได้บอก

วันนั้นก็พละทับด้วยเสื้อห้องอีกน่ะแหละ

แปลกนะช่วงกีฬาสีเจอคนที่เคยชอบ (ปัจจุบันเกลียดมันโคตร)
บ่อยมาก...บอกตรงกรูรำคาญเมิงว่ะ

วันนี้เด็กขึ้นอัฒจรรย์กันตรึม
วันก็เริ่มทำหน้าที่ ปฏิบัติการกินนมที่สี
พี่เขาไม่ว่าหรอก ชอบจังเลย
วันนั้นเลยอร่อยไปตามๆกัน

ตกบ่ายแก่ๆ มีการร้องเพลงแล้วแดนซ์ บอกตรงมันส์โคตร
แต่ความสนุกสะดุดเพราะอาจารย์...*-*

-
--
---

วันสุดท้ายของกีฬาสี
วันนี้ต้องขึ้นอัฒจรรย์แทนน้องเค้าล่ะ
ก็ดำน้ำไปเรื่อยแหละคนดีอ่ะ

วันนี้ไม่ค่อยได้กินหนมเท่าไร
คนอื่นเค้าจกไปหมดแล้ว...แย่จัง

ตกบ่ายมีการแข่งประกวดกองเชียร์
คนดีก็แหกปากเต็มที่ เฮ้อ รอดไปได้อีกงานหนึ่ง
และแล้ว...

"ครูมีเวลาให้ 8 นาที สำหรับร้องเพราะอะไรก็ได้ "

ชิหายล่ะ...ประธานเชียร์ยิ่งไม่แม่นเพลงอยู่
ก็คิดเพลงไปเรื่อยๆ ร้องไปตามที่คิดออก
วิวก็ต้องคอยช่วยแหละเพราะเราก็ร้องเพลงเยอะอ่ะ
ก็คิดได้หลายเพลงอยู่

พอประกวดเสร็จเราก็แดนซ์กันกระจาย (ร.ร.นี่)
ก่อนจะไปฟังผลการแข่งขัน
สรุป
คะแนนรวมกรีฑา...สีชมพู
พาเหรด...สีชมพู
กองเชียร์...สีเขียว
หรีดเต้น...สีเขียว
ที่เหลือจำไม่ได้...แป่ว
แต่จำได้ว่าสีฟ้าได้ 7 สีเขียว 6 สีชมพู 6 สีเหลืองกะสีแดงจำไม่ได้

สรุปสีที่ได้ถ้วยมากที่สุดปีนี้คือสีฟ้า...แทนแท้นแท๊น

เสร็จจากประกาศผลเราก็ไปช่วยเก็บอัฒจรรย์ (ฟังดูเหมือนง่ายเลย)
พอเก็บเสร็จเราก็ไปฉลองกันที่ร้านหมูกระทะบ้านสวน ร้านของแม่พี่วุ้น
พวกเราสีฟ้าเลยกินฟรี เย้~!!! >0<~!!!

ตอนกินนี้กินจนรุ่นพี่ยอมรับเลยว่ากินจุมากๆ
มากจนกินไม่ไหวเลยอ่ะ TT (ธาตุแท้เริ่มเปิดเผย)
ตอนกินมีการเปิดคาราโอเกะด้วย
แหกปากกันไปอายใครเลย 55+
งานนี้ ปาร์ตี้ No L นะจ้ะ ครูสุดใจคุม

ตอนที่ไปตักอาหารนี้ มีน้องม.1 มาชวนให้มาอีกรอบตอนวันที่ 22 ก.ค. แต่จำไม่ได้ว่าคนไหน
น้องเขาบอกว่า...งานวันเกิด

ถ้าบอกเลี้ยง...พ่อจะมา
แต่ถ้าจ่ายเอง...ขอคิดดูก่อน (ขี้งกเอ๊ย) -*-

วันนั้นเลยเป็นวันที่สนุกมากๆ วันหนึ่ง เย้~!!!

ถ้ามีคราวหน้า เราอาจมาพบกันใหม่ที่บ้านสวนหมูกระทะ (ให้อาจารย์สุดใจเลี้ยง...กำ)

-
--
---

พิมพ์เยอะไปเปล่ากรู...เง้อ
ไปและนะ วัหลังค่อยเอาเรื่องอื่นมาเขียนใหม่
สัปดาห์หน้ามั้ง ถ้าว่างนะ บาย

(ที่มา:เขียนเอง...กำ)